Ogrody Nowej Huty » Projekt ogrodu – os. Dywizjonu 303 phone tracking devices cell phone spyware does it really work free text spy app for android best spy cam app for iphone 6 link best spy iphone 5 spy app for international cell program spy location by your phone number iphone app iphone 4s ios 7 1 sms spy link mobile spyware for blackberry spyware for android link spy pen software

Projekt ogrodu – os. Dywizjonu 303



      Inspiracją dla projektu była wyjątkowa lokalizacja oraz kontekst terenu, stanowiącego część dawnego, istniejącego od 1912 roku, lotniska Rakowice – Czyżyny. Teren objęty projektem jest fragmentem łąk otaczających pas startowy – jednym z niewielu oryginalnie zachowanych na wschód od przecinającej go dziś ulicy Stella – Sawickiego. Podstawowym założeniem projektu było utrzymanie otwartego, łąkowego charakteru przy jednoczesnym stworzeniu przyjaznej przestrzeni publicznej dla mieszkańców tego intensywnie zabudowanego już dziś obszaru.
Projektowany teren pełni ważną funkcję komunikacyjną, dlatego układ ciągów spacerowych oparty został na istniejących, wydeptanych ścieżkach, pokazujących szczególnie istotne komunikacyjnie kierunki. Z racji ogrodzonego sąsiedztwa wzdłuż dwóch granic parku, trzy główne ścieżki żwirowe oparte są o kierunek wschód-zachód. Dodatkowo zaprojektowane zostały między nimi łączniki w formie fragmentu ciemniejszej nawierzchni żwirowej oraz niewielkiego podestu, zapewniające lokalną komunikację w kierunku północ-południe. Cały układ komunikacyjny opleciony został kompozycją rabat. Strefy nasadzeń zaprojektowane zostały wzdłuż ścieżek, przechodząc szerokimi pasami z jednej ich strony na drugą.
Układ taki pozwolił na wyróżnienie trzech głównych stref. Od wschodu, w sąsiedztwie ul. Hynka, zaplanowano formalną strefę wejściową – w oprawie rabat zaprojektowano niewielki podest z możliwością lokalizacji tablicy informacyjnej oraz, po drugiej stronie głównej ścieżki, przestrzeń z ławkami. W centralnej części projektu zachowano istniejącą kępę drzew i wykorzystano ją do stworzenia kameralnego wnętrza z podestem. Może ono być wykorzystywane jako wyjątkowa, ocieniona przestrzeń wypoczynkowa, jak również jako scena plenerowa. Wzdłuż węższego fragmentu podestu, stanowiącego dojście do strefy pod koronami drzew, zaplanowano lokalizację karmników dla ptaków. Znaczne odsunięcie ścieżek od kępy drzew umożliwiło stworzenie w jej sąsiedztwie otwartej, trawiastej przestrzeni mogącej przejąć rolę widowni. Trzecią strefę stanowi obszar w bezpośrednim sąsiedztwie wejścia na teren parafii. Dzięki powtórzonemu motywowi podestu oraz niewielkiemu żwirowemu placykowi, oprócz funkcji komunikacyjnej, pełnić ona może rolę miejsca wypoczynku i lokalizacji wszelkiego rodzaju wystaw plenerowych. Atrakcyjność tej części podnosi wprowadzenie delikatnych pokrojowo, dających cień drzew. Mimo swoich rozmiarów nie będą one w przyszłości zakłócały otwartego charakteru parku, dzięki ich lokalizacji w bliskim sąsiedztwie dużo większej bryły budynku kościoła.
Kluczową sprawą w projekcie był dobór gatunków roślin. Ze względu na kolorystykę, zarówno liści jak i kwiatów, szeroko nawiązują one do żółci, brązu, zgaszonych czerwieni i różu – kolorów obecnych na sąsiednim terenie łąkowy, jak i na elewacjach budynków stanowiących dalekie tło dla całego terenu. Gatunki roślin również pokrojem nie wprowadzają obcych form – zaproponowano krzewy o naturalnych pokrojach oraz urozmaicony dobór traw. Dzięki nasadzeniu jednego gatunku na większym obszarze, rabaty zyskują swobodny, naturalny wygląd i podkreślają otwartość oraz horyzontalny charakter terenu. Dzięki temu nieogrodzony park płynnie łączy się z sąsiadującym od zachodu terenem łąk i podkreśla dostępne z tego miejsca dalekie widoki w kierunku pasa startowego.
Nie tracąc swojego charakteru przestrzeń ta zachęca do wypoczynku, rekreacji, a wprowadzona mała architektura i system oświetlenia podnoszą jej bezpieczeństwo oraz dostępność.

Opracowanie: Aleksandra Obrał